De belasting over een tweede huis in Spanje bestaat voor de meeste buitenlandse eigenaren uit vier vaste onderdelen: de gemeentelijke onroerendgoedbelasting IBI, de inkomstenbelasting voor niet-residenten (IRNR) over een fictief rendement bij eigen gebruik of over de werkelijke huur bij verhuur, en eventueel de vermogensbelasting bij een netto vermogen boven ongeveer €700.000. Als niet-resident uit de EU of EER betaalt u 19% IRNR; van buiten de EU geldt 24% over de bruto-inkomsten. Houdt u de woning aan voor eigen genot, dan rekent de Spaanse fiscus 19% over 1,1% (bij een recent herziene kadastrale waarde) of 2% van de valor catastral. Hoeveel u precies betaalt, hangt af van de regio, de kadastrale waarde en of u de woning verhuurt of niet.
Op deze pagina behandelen wij specifiek de Spaanse heffingen op een tweede verblijf. De belasting die u daarnaast in uw thuisland aangeeft, leest u in onze landgebonden gidsen over de Nederlandse belasting over een huis in Spanje en de belasting in België op een huis in Spanje. Zo houdt u beide kanten van het verhaal helder gescheiden en voorkomt u dubbele heffing of onverwachte naheffingen.
Welke Spaanse belastingen gelden voor uw tweede huis?
Een tweede verblijf onder de zon van de Costa Blanca is voor veel Belgen, Nederlanders, Duitsers en Fransen een langgekoesterde droom. Toch brengt het bezit van een vakantiewoning in Spanje een aantal jaarlijkse fiscale verplichtingen met zich mee die wezenlijk verschillen van wat u in eigen land gewend bent. De Spaanse fiscus, de Agencia Tributaria, maakt een scherp onderscheid tussen residenten en niet-residenten. Wie minder dan 183 dagen per jaar in Spanje verblijft, valt doorgaans onder het regime voor niet-residenten en betaalt daardoor andere tarieven. Of u nu in Dénia, Jávea, Moraira of Torrevieja een woning aanhoudt: de belasting over uw tweede huis in Spanje is geen eenmalige afdracht bij aankoop, maar een terugkerende kostenpost waar u jaarlijks rekening mee houdt.
Concreet komt u als niet-resident in aanraking met vier heffingen: de gemeentelijke IBI, de inkomstenbelasting voor niet-residenten (IRNR), mogelijk de vermogensbelasting en, zodra u verhuurt, de belasting op die huurinkomsten via het formulier Modelo 210. Hieronder lichten wij elk onderdeel afzonderlijk toe, met de actuele tarieven en een rekenvoorbeeld, zodat u precies weet waar u aan toe bent. Wilt u eerst het volledige fiscale plaatje zien? Lees dan ook ons brede overzicht van de vastgoedbelastingen in Spanje voor 2026.
De onroerendgoedbelasting (IBI) en lokale heffingen
De bekendste lokale heffing is de Impuesto sobre Bienes Inmuebles, kortweg de IBI. Dit is een gemeentelijke belasting die vergelijkbaar is met de onroerendezaakbelasting in Nederland en België en die iedere eigenaar jaarlijks betaalt, ongeacht of de woning permanent bewoond wordt of niet. De hoogte van de IBI wordt berekend over de kadastrale waarde (valor catastral) van het pand. Als richtcijfer kunt u rekenen op ongeveer €200 IBI per €100.000 woningwaarde per jaar, al verschilt het exacte percentage per gemeente. Veel gemeenten innen de IBI via een automatische incasso (domiciliación); wij raden u aan dit te regelen zodat u nooit een betalingstermijn mist.
Naast de IBI zijn er kleinere gemeentelijke heffingen, zoals de tasa de basura voor de vuilnisophaal. Deze bedragen verschillen sterk per gemeente langs de Costa Blanca en worden soms jaarlijks, soms per half jaar gefactureerd. Het tijdig voldoen van deze lokale taksen is belangrijker dan veel eigenaren denken: achterstallige betalingen kunnen in Spanje uiteindelijk leiden tot beslaglegging op uw Spaanse bankrekening. Voor wie de administratie liever uit handen geeft, kan ons onderhoud- en sleutelbeheer de betaling en het toezicht op de woning op afstand verzorgen.
“Het tijdig voldoen van lokale heffingen is cruciaal voor een zorgeloos eigenaarschap in Spanje, aangezien achterstallige betalingen kunnen leiden tot beslaglegging op de bankrekening.”
Inkomstenbelasting voor niet-residenten (IRNR) bij eigen gebruik
Houdt u de woning uitsluitend aan voor eigen genot en verhuurt u niet, dan ziet de Spaanse staat dit toch als een vorm van fictief inkomen, het zogenoemde imputed income of renta imputada. Over dit fictieve voordeel betaalt u jaarlijks IRNR. De berekening verloopt in twee stappen. Eerst bepaalt u de grondslag: 1,1% van de kadastrale waarde wanneer die waarde in de afgelopen tien jaar is herzien, of 2% wanneer dat langer geleden is. Vervolgens past u het tarief toe: 19% voor inwoners van de EU of EER, en 24% voor wie van buiten de Europese Unie komt.
Een rekenvoorbeeld maakt dit concreet. Stel: u bezit als Belgische of Nederlandse eigenaar een appartement in Moraira met een kadastrale waarde van €150.000, recent herzien. De grondslag is dan 1,1% van €150.000 = €1.650. Daarover betaalt u 19% IRNR, oftewel ongeveer €313 per jaar. Een veelgemaakte fout is te denken dat u geen aangifte hoeft te doen omdat er geen huurinkomsten zijn. De fiscus verwacht echter elk jaar het formulier Modelo 210, ook bij louter eigen gebruik. Dient u dit niet in, dan riskeert u naheffingen met rente en boetes.
Belasting op huurinkomsten bij verhuur
Besluit u uw tweede verblijf (gedeeltelijk) te verhuren, bijvoorbeeld als vakantiewoning wanneer u er zelf niet bent, dan verandert de berekening. U betaalt dan IRNR over de werkelijke huurinkomsten in plaats van over het fictieve rendement, en de aangifte gaat eveneens via de Modelo 210, maar dan per kwartaal voor de periodes waarin verhuurd is. Het belangrijke verschil zit in de aftrekbaarheid: bent u fiscaal inwoner van een EU- of EER-land, dan mag u kosten aftrekken die toerekenbaar zijn aan de verhuurperiode, zoals een evenredig deel van de IBI, verzekeringen, gemeenschapskosten, rente op uw Spaanse hypotheek, onderhoud, schoonmaak en beheer. Over de netto-opbrengst betaalt u dan 19%. Eigenaren van buiten de EU betalen 24% over de bruto huur, zonder aftrek; dat verschil weegt zwaar.
Wie structureel wil verhuren, heeft op de Costa Blanca bovendien vaak een toeristische verhuurvergunning nodig en doet er goed aan het te verwachten rendement vooraf door te rekenen. Een netto huurrendement van 4 tot 7% per jaar is voor een goed gelegen vakantiewoning een realistisch richtcijfer. In onze gids over de belastingen voor vastgoedbeleggers in Spanje gaan wij dieper in op de fiscale optimalisatie bij verhuur, en via onze dienst vastgoedverhuur in Spanje nemen wij de praktische verhuur en aangifte voor u uit handen.
Het correct en tijdig aangeven van deze inkomsten is essentieel. Niet-aangegeven huur kan leiden tot stevige naheffingen met rente, wat de winstgevendheid van uw investering direct onder druk zet. Een proactieve houding loont: door de Spaanse regels te respecteren blijft uw woning een bron van plezier in plaats van een bron van financiële zorgen.
IRNR en vermogensbelasting: twee verschillende heffingen
Veel eigenaren halen de inkomstenbelasting (IRNR) en de vermogensbelasting (Impuesto sobre el Patrimonio) door elkaar, terwijl het om twee heel verschillende heffingen gaat met een eigen grondslag. De IRNR richt zich op het genot of de opbrengst van de woning, zoals hierboven beschreven. De vermogensbelasting kijkt daarentegen naar de netto waarde van al uw bezittingen in Spanje. Betaling van de ene heffing stelt u dus niet vrij van de andere; ze bestaan naast elkaar.
De impact van de vermogensbelasting op uw bezit
De vermogensbelasting is een heffing op de netto waarde van uw Spaanse activa, waarbij schulden zoals een hypotheek in mindering mogen worden gebracht op het totaalbedrag. Voor niet-residenten geldt de heffing alleen over het vermogen dat zich in Spanje bevindt. In de praktijk betaalt u pas vanaf een drempel van ongeveer €700.000 netto per persoon, een grens die per autonome regio kan verschillen. Voor een echtpaar dat samen eigenaar is, telt deze vrijstelling in beginsel per persoon, waardoor een gezamenlijk bezit van bijna €1,4 miljoen buiten de heffing kan blijven. De meeste eigenaren van een doorsnee tweede verblijf aan de Costa Blanca komen dus niet aan de drempel toe, maar de aangifteplicht blijft een aandachtspunt voor wie in het luxesegment investeert, bijvoorbeeld op Ibiza.
“Het correct onderscheiden van inkomsten en vermogen is de sleutel tot een succesvolle fiscale strategie voor buitenlandse vastgoedeigenaren.”
Voor wie overweegt een woning aan te schaffen, is het verstandig zich vooraf te verdiepen in het volledige proces. In onze gids over vastgoed kopen in Spanje leest u stap voor stap wat u te wachten staat, van de aankoopkosten tot de jaarlijkse heffingen. Houd er rekening mee dat veel fiscale regels per autonome regio verschillen, wat de complexiteit vergroot en deskundig advies waardevol maakt.
Belangrijke kenmerken van de heffingen op een rij
- De IBI is een gemeentelijke jaarheffing over de kadastrale waarde, ongeacht eigen gebruik of verhuur.
- De IRNR bij eigen gebruik bedraagt 19% (EU/EER) of 24% (niet-EU) over 1,1% of 2% van de kadastrale waarde, via Modelo 210.
- De IRNR bij verhuur wordt geheven over de werkelijke huur; EU/EER-eigenaren mogen kosten aftrekken, niet-EU-eigenaren niet.
- De vermogensbelasting geldt pas boven ongeveer €700.000 netto per persoon en kijkt naar de totale Spaanse activa.
- Dubbele belastingverdragen tussen Spanje en uw thuisland voorkomen dat u tweemaal over hetzelfde inkomen betaalt.
Vergeet niet dat de IRNR bij eigen gebruik ook verschuldigd is wanneer de woning het hele jaar leegstaat: het fictieve rendement wordt immers berekend over het bezit zelf, niet over daadwerkelijk genot. Of u nu fiscaal resident wordt of niet-resident blijft, maakt voor uw aangifteplicht groot verschil. Twijfelt u onder welk regime u valt, lees dan onze uitleg over wanneer u belastingresident bent in Spanje.
Tips om de jaarlijkse belasting op uw tweede huis te beheersen
De belasting over uw tweede huis in Spanje hoeft geen verrassing te zijn. Wie strategisch met de fiscale verplichtingen omgaat, houdt de jaarlijkse lasten beheersbaar en voorkomt boetes. Vooral als u de woning tijdelijk verhuurt wanneer u er zelf niet verblijft, is het cruciaal te weten welke aftrekposten beschikbaar zijn. Een goede administratie levert vaak een lagere effectieve belastingdruk op dan het hanteren van forfaitaire bedragen.
Optimaliseer uw fiscale aftrekposten
Verhuurt u en bent u EU- of EER-inwoner, dan mag u diverse kosten aftrekken van de bruto huuropbrengsten: de rente op uw Spaanse hypotheek, verzekeringspremies, gemeenschapskosten en zelfs marketing- of schoonmaakkosten. Bewaar alle facturen zorgvuldig, want zij verlagen rechtstreeks de IRNR die u per kwartaal afdraagt. Overweegt u te financieren met een Spaanse lening, dan kan de rente fiscaal voordelig uitpakken; meer hierover leest u op onze dienstpagina hypotheek in Spanje aanvragen, waar wij ook toelichten dat niet-residenten doorgaans tot ongeveer 70% van de taxatiewaarde kunnen lenen.
Het is verstandig een gespecialiseerde gestor of fiscaal vertegenwoordiger in te schakelen die de specifieke regels voor niet-residenten kent. Zo voorkomt u rekenfouten in de Modelo 210 en benut u alle aftrekposten waar u recht op heeft. Wie de overstap naar fiscaal resident overweegt, of de woning later wil verkopen, doet er bovendien goed aan tijdig de overdrachtsbelasting in Spanje voor 2026 en de actuele tarieven in beeld te brengen.
“Een goede fiscale planning begint bij het begrijpen van het verschil tussen eigen gebruik en verhuurperiodes voor de Spaanse fiscus.”
Maak gebruik van lokale vrijstellingen
Naast de nationale regels bestaan er vaak gemeentelijke verschillen die de totale belasting beïnvloeden. Sommige gemeenten langs de Costa Blanca bieden kortingen op de IBI voor woningen met zonnepanelen of andere duurzame investeringen. Controleer daarom jaarlijks of u in aanmerking komt voor een bonificatie. Ook bij een naderende verkoop, vererving of schenking lonen regionale voordelen de moeite: in de Comunidad Valenciana geldt bijvoorbeeld een ruime bonificatie op de erfbelasting voor echtgenoot en kinderen, waarvan ook niet-residenten uit de EU en EER kunnen profiteren.
- Controleer jaarlijks de kadastrale waarde (valor catastral) van uw woning; een herziening beïnvloedt zowel IBI als IRNR.
- Dien de Modelo 210 altijd tijdig in, ook bij louter eigen gebruik, om boetes en rente te voorkomen.
- Vraag bij uw gemeente naar fiscale voordelen voor energiebesparende maatregelen.
Een proactieve houding bespaart u op de lange termijn veel geld en kopzorgen. Of het nu gaat om de jaarlijkse IRNR, de IBI of de vermogensbelasting: een goede voorbereiding voorkomt onverwachte naheffingen. Blijf op de hoogte van de actuele tarieven en regionale vrijstellingen die op uw situatie van toepassing zijn.
Hoe wij u helpen
Bij Investeer in Spanje begeleidt ons team, onder leiding van vastgoedexpert en CEO Kenzo Fayot, kopers en eigenaren uit België, Nederland, Duitsland en Frankrijk bij elke stap van hun avontuur aan de Costa Blanca. Van de eerste oriëntatie en makelaardij tot de juridische controle, de aankoopbegeleiding en het correct aangeven van de belasting over uw tweede huis: wij zorgen dat u nergens voor verrast wordt. Of u nu een gepensioneerd echtpaar bent dat overwintert in Dénia, een investeerder die rendement zoekt in Torrevieja of een gezin met een vakantiewoning in Jávea, ons volledige dienstenpakket dekt aankoop, verhuur, onderhoud en verkoop.
Wilt u exact weten hoeveel u dit jaar aan de Spaanse staat moet afdragen, of wilt u uw IRNR-aangifte zorgeloos uit handen geven? Neem vrijblijvend contact met ons op voor een persoonlijke berekening en deskundig advies, zodat uw tweede huis in Spanje een bron van plezier blijft.
Veelgestelde vragen over de belasting op een tweede huis in Spanje
Hoeveel belasting betaalt u als niet-resident over een tweede huis in Spanje?
Als niet-resident betaalt u jaarlijks de gemeentelijke IBI (ongeveer €200 per €100.000 woningwaarde) en de inkomstenbelasting voor niet-residenten (IRNR). Bij eigen gebruik bedraagt de IRNR 19% (EU/EER) of 24% (niet-EU) over 1,1% of 2% van de kadastrale waarde. Boven een netto vermogen van ongeveer €700.000 per persoon komt daar de vermogensbelasting bij.
Wat is imputed income en waarom betaalt u dat zonder verhuur?
De Spaanse fiscus rekent het bezit van een tweede woning toe als een fictief inkomen (renta imputada), ook wanneer u niet verhuurt. U betaalt 19% of 24% IRNR over 1,1% van de kadastrale waarde als die in de afgelopen tien jaar is herzien, of over 2% als dat langer geleden is. De aangifte loopt via de Modelo 210, die u ook bij louter eigen gebruik jaarlijks moet indienen.
Hoe wordt de vermogensbelasting voor een vakantiewoning berekend?
De vermogensbelasting (Impuesto sobre el Patrimonio) geldt zodra de netto waarde van uw Spaanse bezittingen boven ongeveer €700.000 per persoon uitkomt; schulden zoals een hypotheek mag u aftrekken. De exacte drempel en tarieven verschillen per autonome regio. Voor een echtpaar telt de vrijstelling in beginsel per persoon, zodat veel doorsnee tweede verblijven buiten de heffing blijven.
Welke belasting betaalt u bij verhuur van uw Spaanse woning?
Bij verhuur betaalt u IRNR over de werkelijke huurinkomsten via de Modelo 210, per kwartaal voor de verhuurde periodes. Inwoners van de EU of EER betalen 19% over de netto-opbrengst en mogen kosten zoals IBI, hypotheekrente, verzekeringen en onderhoud aftrekken. Eigenaren van buiten de EU betalen 24% over de bruto huur, zonder aftrek.
Wanneer moet de aangifte voor de niet-residentenbelasting worden ingediend?
De IRNR-aangifte bij eigen gebruik over het voorgaande kalenderjaar dient u uiterlijk op 31 december in. Bij verhuur geldt een kwartaalaangifte. Voor de lokale IBI ontvangt u een aanslag van de gemeente die meestal in het najaar binnen een vaste periode betaald moet worden. Tijdig indienen voorkomt boetes en renteopslagen.
